شیوه تأمین مالی کسب‌ و‌ کارهای اجتماعی

شیوه تأمین مالی کسب‌ و‌ کارهای اجتماعی

بنگاه اجتماعی (Social Enterprise) یکی از اقسام کارآفرینی اجتماعی محسوب می‌شود و کسب‌و‌کارهای اجتماعی را می‌توان نوع خاصی از بنگاه اجتماعی در نظر گرفت.

بنگاه اجتماعی، کسب و کاری است که هدف اصلی تأسیس آن حلِ یک یا چند مشکل اجتماعی بوده‌ است و می‌تواند بخشی از سود حاصل شده از فعالیت‌ها و ارائه خدمات خود را میان سهام‌داران خود تقسیم کند.
مؤسسات مختلف، تعاریف نسبتاً متفاوتی از بنگاه اجتماعی ارائه کرده‌اند اما در همه این تعاریف، اجتماعی بودن هدف اصلی و مشترک این تعاریف بوده است.

لذا کسب‌و‌کارهای اجتماعی یکی از اقسام بنگاه اجتماعی محسوب می‌شوند که دارای ویژگی و اصول معینی هستند که توسط بنیانگذار این مفهوم یعنی پروفسور «محمد یونس» معرفی شده‌اند.

در کسب‌ و‌ کارهای اجتماعی، تجارت (فروش محصولات/خدمات)، هدف اصلی نیست بلکه صرفاً ابزاری است برای تضمین پایداری سازمان و تحقق بهتر و گسترده‌تر مأموریت اجتماعی آن.

کسب و کارهای اجتماعی

شیوه تأمین مالی کسب‌و‌کارهای اجتماعی

طریقه تامین مالی کسب‌ و‌ کارهای اجتماعی بسیار جالب است. کسب‌و‌کار اجتماعی به سرمایه‌گذار یا سهام‌داران خود، سودی پرداخت نمی‌کند و حداکثر، میزان آورده اولیه را به ایشان باز می­‌گرداند.

حال ممکن است این سوال پیش بیاید که چه انگیزه‌ای برای مشارکت سرمایه‌گذاران در چنین کسب و کاری وجود دارد؟ جواب این است که:

در کسب‌ و‌ کارهای اجتماعی، سرمایه‌گذار به غیر از امکان بازدریافت اصل میزان سرمایه اولیه‌اش، به خشنودی ناشی از میل به هدف اجتماعی خود نیز می‌رسد و به همین دلیل معمولا کسانی توانسته‌اند کسب‌و‌کار اجتماعی موفقی راه‌اندازی کنند که آرمان‌ها و اهداف اجتماعی جدی نیز دارند.

شیوه تامین مالی کسب و کارهای اجتماعی

حذف فشار پرداخت سودِ سهام‌داران، کمک خواهد کرد که کسب‌و‌کارهای اجتماعی به شکلی آزادانه‌تر پی‌گیر اهداف اجتماعی خود باشند. در حالیکه سرمایه‌گذار با تفکر معمول، باید از حداقل میزان بازگشت سرمایه پیش‌بینی‌شده­ (مثلا ۲۵‌درصد) اطمینان حاصل کند و سپس به عرصه‌ای وارد شود.
اما کسب‌و‌کار اجتماعی، چنین دغدغه‌ای ندارد و حتی در طرح‌­هایی که سود نزدیک به صفر درصد دارند نیز می‌­تواند دست به اقدام بزند و از نظر اجتماعی منشا خدمت باشد. قابلیتی که بنگاه‌های اقتصادی معمولی، از آن بی‌­بهره هستند.

کسب‌ و‌ کارهای اجتماعی، مزایایی نیز نسبت به خیریه‌های رایج دارند و آن اینکه از نظر اقتصادی کاملا خودگردان هستند و به کمک‌های مالی اهدایی نیازی ندارد.
به تعبیر «محمد یونس»: «پولی که وارد یک بنیاد خیریه می­‌شود فقط یک بار عمر دارد؛ ولی اگر همان پول وارد ­یک کسب‌وکار اجتماعی شود بارها و بارها در سیستم می­‌گردد و بارها و بارها دل افراد را شاد می­‌کند.»

با توجه به اطلاعاتی که در این مطلب درباره مزایا و ویژگی‌های کسب‌ و‌ کارهای اجتماعیارائه شد، سئوال اینجاست: آیا زمان آن نرسیده تا سرمایه‌گذاران بیشتر به مشارکت در پروژه‌های اجتماعی بپردازند و کسب‌و‌کارهای اجتماعی را حمایت کنند؟

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.